Bülent Turan - Amedé

serî rakir berbang li ser sîngame
li ser çeman herikî can dilême
êdî rengên tirsê ma li ser çava
li amedê li amedê li amedê

her pirs xemginiyek e dijware
her bersiv serhildana bê hem pay e
teyreke brîndar e jîyan
li amedê li amedê li amedê

îro li nava bajara amedê kesek kuştin.
lê lê dayê xwezil ez teyrîke brîndar bûma
min ê xwu berda nava kûçê amedê,
min ê destê wî kesê bi girta u hilda bibira
ber behra wanê

kirasê mirinê li xwu kirine
kolan çavên xwu bi xwîn şûş tine
bê sewal bê dadgeh kuştine
li amedê li amedê li amedê

lê lê dayê, por kurê,kes nizanê ew kula di
nav dilê amedêda çima ukas mezin bûye
ew kesin bê nav u nîşan, li amedê kuştin.
di nava axekî bê nav u nîşanda veşartûbûm
di bêjin kes nizani kê kûştîye,kê kûştîye


Bülent Turan - Amedte


baş kaldırdı seher vakti gögsümüzün orta yerinde
nehir başlarında aktı can yüregimize
kalmadı artık gözlerde korkunun rengi
amedte amedte amedte

her soru zorlu bir dertir
her cevap karşılıksız bir başkaldırı
yaralı bir turnadır şimdi yaşam
amedte amedte amedte

bugün amed şehrinin orta yerinde birini öldürdüler
ey anne, keşke ben bir yaralı turna olsaydım
kendimi vurup amed sokaklarına
tutup o kişinin elinden ve yükleyip
sırtıma,götürseydim van denizinin yanına

ölüm gömlegini giyinmişler
göz çukurlarını kanla yıkamışlar
sorgusuz sualsiz öldürmüşler
amedte amedte amedte

ey anne ,başı saçlım. kimse bilmez amedin
yüregindeki o yaranın nasıl bu kadar büyüdügüne
o isimsiz ve simgesizi amedte öldürdüler
isimsiz ve işaretsiz bir toprağa gömdüler,
derlerki kimse bilmez kimin öldürdügünü,
kimin öldürdügünü